درس 9: کودک شجاع

حاکم در راه است!صفحه ۶۴ کتاب درسی

«حاکم! حاکم در راه است! فرار کنید!» فریادی از دور توجّه همه را جلب کرد. مردم ترسیدند و هر کس خود را در جایی پنهان کرد تا مبادا مورد خشم و مجازات حاکم قرار گیرد.

مأمون به همراه گروهی از بزرگان حکومت، سوار بر اسب نزدیک می‌شد و یک پرنده‌ی شکاری روی شانه‌اش بود. بچّه‌ها فهمیدند که مأمون به شکارگاهش می‌رود و با عجله عقب‌عقب رفتند و در گوشه و کنار دیوارها پناه گرفتند.

یکی از بچّه‌ها فقط به اندازه‌ای عقب رفت که راه برای عبور مأمون و همراهانش باز باشد.

چرا فرار نکردی؟داستان درسصفحه ۶۴ کتاب درسی

مأمون از دیدن این منظره تعجّب کرد و افسار اسبش را کشید. ابروهایش درهم رفت؛ کمی روی زین خم شد و رو به پسر گفت: «چرا تو مانند دیگران فرار نکردی و از سر راه من دور نشدی؟»

پسر شمرده‌شمرده گفت: «راه آن‌قدر باریک نیست که من مجبور باشم بیشتر از این کنار بروم؛ فرار هم نکردم، چون خطایی نکرده‌ام!» و کمی مکث کرد و ادامه داد: «من فکر نمی‌کنم شما بتوانید کسی را بدون اینکه خطایی از او سر زده باشد، مجازات کنید!»

مأمون که شگفت‌زده شده بود پرسید: «نام تو چیست؟» ــ «محمّد.» ــ «فرزند چه کسی هستی؟» ــ «علیّ بن موسی‌الرّضا.» مأمون نفس عمیقی کشید و گفت: «درست است؛ تنها او می‌تواند چنین فرزندی تربیت کند!»

بدانیمایستگاه فکرصفحه ۶۶ کتاب درسی

نامش محمّد است و نهمین امام ماست. یکی از لقب‌های او «جواد» به معنای سخاوتمند و بخشنده است و لقب دیگرش «تقی» به معنای پرهیزکار.

در مدینه به دنیا آمد و در هشت سالگی به امامت مسلمانان رسید. با آنکه کودک بود، دانش فراوانی داشت و پاسخ هر سؤالی را می‌دانست؛ بزرگ‌ترین دانشمندان از آن همه علم و دانش امام شگفت‌زده شده بودند.

حاکم ستمگر عبّاسی که از رابطه‌ی مردم با امام بیم داشت، امام جواد (ع) را به اجبار از مدینه به بغداد آورد، امّا امام از راهنمایی مردم و مبارزه با ظلم دست برنداشت. ایشان در ۲۵ سالگی به شهادت رسید و در شهر کاظمین، کنار پدربزرگش امام موسیٰ کاظم (ع)، به خاک سپرده شد.

امام محمّدتقی (ع) فرمود: «هم‌نشینی با خوبان موجب خوبی است.»

امام اوّل تا نهمبگرد و پیدا کنصفحه ۶۷ کتاب درسی