درس 8: دیدار دوست

شاعری در راه خراسانصفحه ۵۶ کتاب درسی

صدای زنگ شترها را که شنید، دلش تپید. روزها منتظر بود تا کاروانی از مدینه به سوی خراسان حرکت کند؛ تصمیم داشت با کاروان هم‌سفر شود و به دیدار بهترین دوست خود برود. به‌سرعت دفتر شعر و وسایل سفرش را برداشت و خود را به کاروان رساند.

در مسیر کاروان، نگاهش به کوچه‌های پر از جمعیت افتاد و روزهایی را به خاطر آورد که در مسجدها کلاس‌های آموزش قرآن برپا می‌شد؛ مردمی که تشنه‌ی دانش بودند، درس‌ها را یاد می‌گرفتند و می‌نوشتند و می‌رفتند تا آن‌ها را به دیگران یاد دهند. امّا با رفتن او، مسجدهای شهر خالی و خلوت شدند.

دِعبل

شاعری مشهور در زمان امام رضا (ع)؛ آرامگاه او در استان خوزستان، شهر شوش است

دیدارداستان درسصفحه ۵۷ کتاب درسی

چند ماه بعد کاروان به خراسان رسید. آفتاب به‌شدّت می‌تابید و دعبل بسیار خسته بود، امّا با اشتیاق فراوان کوچه‌های شهر را پشت سر می‌گذاشت؛ انگار پرنده‌ی کوچکی در گوشه‌ی قلبش بال و پر می‌زد.

دعبل از در وارد شد و سلام کرد. امام با شوق فراوان پاسخ سلامش را داد و به احترام او از جا برخاست. دعبل از خوش‌حالی نمی‌دانست چه بگوید؛ به سوی امام دوید و در آغوش او آرام گرفت.

مأمون، حاکم عبّاسی، امام رضا (ع) را به اجبار از زادگاهش مدینه به خراسان آورده بود تا کارهایش را زیر نظر بگیرد و امام نتواند مردم را هدایت کند.

دو بیت که امام افزودداستان درسصفحه ۵۷ کتاب درسی

دعبل گفت: «برایتان هدیه‌ای آورده‌ام. اجازه می‌دهید تقدیم کنم؟» و شعر خود را خواند:

مرقد

حرم و محلّ دفن

توس

نام قدیم شهر مشهد

امام رضا (ع) لبخند زد و گفت: «آیا دوست داری دو بیت به شعرت اضافه کنم؟» و افزود: «مرقدی در شهر توس، یک مزار جاودان / تا رسد وقت ظهور مهدی صاحب زمان». دعبل با تعجّب پرسید آن مرقد مال کیست، و امام پاسخ داد: «مرقد من است. به‌زودی شهر توس زیارتگاه دوستان و شیعیان من خواهد شد.»

شناسنامه‌ی امام هشتمکامل کنیدصفحه ۵۹ کتاب درسی

«رئوف» یعنی مهربان؛ یکی از لقب‌های امام رضا (ع) است. ایشان فرمود: «هرکس به زیارت من بیاید (و نیکوکار باشد) در بهشت با من است.»