درس 1: آ ا ــ بـ ب
صفحه ۲۷ تا ۲۹ کتاب درسی
آبصفحه ۲۷ کتاب درسی
درس اوّل با یک تصویر از دریا شروع میشود و سه کلمه: آب، دَریا، آبی. نشانهی این صفحه «آ ا» است.
صفحهی بعد «بـ ب» را اضافه میکند با سه کلمهی تازه: آب، باران، باد.
پایین هر صفحه یک نوار هست که همهی نشانههای آموختهشده تا آن لحظه را پشت سر هم میآورد. در صفحهی ۲۷ فقط «آ ا» رویش هست؛ در صفحهی آخر کتاب، تمامِ الفبا.
کدام کلمه صدای «آ» دارد؟بگرد و پیدا کنصفحه ۲۹ کتاب درسی
الف) در کدام یک از کلمههای زیر صدای «آ» آمده است: آتش، سَبَد، آب، اَبر؟
پاسخ: آتش و آب. «اَبر» و «سَبَد» صدای کوتاه دارند، نه کشیده.
ب) در کدام یک از کلمههای زیر صدای «بـ ب» آمده است: تاب، دست، دریا، باران؟
پاسخ: تاب و باران.
کادر «بازی» یک تمرین گروهی دارد: آموزگار از بچّهها میخواهد صدای «آ» را تا آنجا که میتوانند کشیده ادا کنند.
دربارهی آب حرف بزنیمببین و بگوصفحه ۲۹ کتاب درسی
الف) باران از چه میبارد؟
پاسخ: از ابر.
ب) در یک روز بارانی از چه چیزهایی استفاده میکنی تا خیس نشوی؟
پاسخ: چتر، بارانی، چکمه، کلاه.
پ) اگر روزی آب خانهی شما قطع شود چه اتّفاقی میافتد؟
پاسخ: پرسشی که از زبان به زندگی میرود: بچّه باید فهرست کند آب کجاها لازم است.
نوار نشانهها
پایین هر صفحهی درس، نواری هست که همهی نشانههای آموختهشده تا آن لحظه را پشت سر هم میآورد. در پایان این درس، نوار فقط چهار چیز دارد: آ ا ــ بـ ب.
این نوار تا صفحهی آخر کتاب بلندتر میشود و در درس ۲۲ کاملِ الفبا را در بر میگیرد. هر روز خواندن آن، مرورِ همهی سال است در بیست ثانیه.
نوار را از راست بخوانید و انگشت بگذارید؛ بچّهای که جای نشانه را در نوار پیدا میکند، آن را واقعاً شناخته است.
چرا «آب»
اوّلین کلمهای که بچّهی ایرانی میخواند «آب» است و این انتخاب دلیل دارد: هر سه حرفش از دو نشانهی همین درس ساخته میشود، و هر دو نشانه صدای خودشان را میدهند.
کلمه کوتاه است، معنایش دیدنی است، و بچّه پیش از مدرسه هزار بار گفتهاش. تنها چیز تازه، شکلِ نوشتهی آن است.
همین منطق در کلّ بخش نشانهها ادامه دارد: هیچ کلمهای وارد کتاب نمیشود مگر همهی نشانههایش قبلاً آمده باشد.