درس 17: اینها و آنها
صفحه ۱۲۳ تا ۱۲۸ کتاب درسی
اینهاصفحه ۱۲۳ کتاب درسی
چه روز عجیبی! اینها چقدر خوشحالند؛ و چهرههایشان از نشاط و سرور میدرخشد!
هر آنچه اراده میکنند از غذاها، میوهها و چیزهای دیگر، خدمتکاران برایشان فراهم میکنند. چه قصرها و باغهای چشمنواز و خیرهکنندهای برایشان فراهم است! نهرهایی از آب زلال، شیر و بهترین عسل در آن باغها و بوستانها جاری است.
صدای دلنشین جویباران و انواع پرندگان و عطر گلهای رنگارنگ همه جا را پر کرده است. چقدر فرشتگان به اینها احترام میگذارند! چه جایگاه خوبی دارند!
فَهُوَ فی عیشَةٍ راضِیَةٍ، فی جَنَّةٍ عالِیَةٍ
اینها در بهشتی عالی مرتبه، زندگی کاملاً رضایتبخشی دارند.
آنهاصفحه ۱۲۳ کتاب درسی
چه جای عجیبی! آنها چقدر پژمرده و افسردهاند و چهرههایشان غمگین و غبارآلود است! چقدر حسرتزده و پشیماناند!
از هم بدشان میآید و به هم بد میگویند. با خشم و عصبانیّت به هم نگاه میکنند و یکدیگر را سرزنش میکنند.
نه محیط آرامی و نه فضای زیبایی! نه آبی و نه غذایی که از تشنگی و گرسنگی نجاتشان دهد! نه مهر و محبّتی و نه احترامی! از همه نعمتی محروماند. چه جایگاه بدی دارند!
وَ مَأواهُم جَهَنَّمُ جَزاءً بِما کانوا یَکسِبونَ
جهنّم جایگاه بدکاران است؛ به خاطر کارهای زشتی که در دنیا انجام دادهاند.
راستی چه شد که آنها به این وضع افتادند؟صفحه ۱۲۴ کتاب درسی
آنها هنگامی که اینها را میبینند، بسیار حسرت میخورند؛ آه میکشند و فریاد میزنند: ای کاش ما الان پیش شما بودیم! ای کاش بین ما و شما فاصله نبود!
آنها در زندگی دنیا از دستورهای خدا فاصله گرفتند؛ از نماز و عبادت خدا فاصله گرفتند. از سفارشهای پیامبران و راهنماییهای کتاب آسمانی فاصله گرفتند؛ به دیگران ستم کردند؛ به فکر نیازمندان نبودند و حقّ مردم را پایمال کردند.
اگر آنها خود در دنیا از این کارها فاصله نمیگرفتند، در جهان آخرت در کنار بهشتیان بودند و فاصلهای میانشان نبود.
روز جداییتدبّر کنیمصفحه ۱۲۴ کتاب درسی
إنَّ یَومَ الفَصلِ کانَ میقاتاً
روز جدایی نیکوکاران و بدکاران، میعاد همگان است.
چه شباهتهایی میان مفهوم این آیه و تصویر دو منظره — بیابانی خشک و باغی سرسبز — وجود دارد؟
پاسخ: هر دو منظره کنار هماند و مرزی روشن دارند. آیه هم میگوید روز قیامت، روزِ «فصل» یعنی جدا شدن است؛ همانطور که در تصویر، خاک و سبزه در هم نمیروند.
ایستگاه فکر) تا به حال به نشانهی خطّ فاصله دقّت کردهاید؟ دلیل استفاده از این نشانه چیست؟
پاسخ: خطّ فاصله دو چیز را از هم جدا میکند بیآنکه یکی را حذف کند. «روز فصل» هم همین است: دو گروه که در دنیا کنار هم بودند، آنجا از هم جدا میشوند — و خودشان با کارهایشان این خط را کشیدهاند.
هر آیه به کدام گروه؟بگرد و پیدا کنصفحه ۱۲۵ کتاب درسی
| آیه | سوره و آیه | گروه |
|---|---|---|
| نعمتها و لذّتهایشان هیچگاه پایان نمیپذیرد. | واقعه، ۳۳ | بهشتیان |
| هر آنچه دلشان میخواهد برایشان فراهم میشود. | زُخرُف، ۷۱ | بهشتیان |
| هیچ راه فراری از آن ندارند. | نساء، ۱۲۱ | جهنّمیان |
| از آبی بد بو مینوشند و سیراب نمیشوند. | ابراهیم، ۱۶ | جهنّمیان |
چه چیزی شما را به جهنّم کشاند؟بررسی کنیدصفحه ۱۲۶ کتاب درسی
در روز قیامت بهشتیان از دوزخیان میپرسند: «چه چیزی اینگونه شما را به سوی جهنّم کشاند؟» با مراجعه به آیات ۴۳ تا ۴۶ سورهی مدّثّر، جواب این سؤال را پیدا کنید.
پاسخ: چهار پاسخ میدهند: از نمازگزاران نبودیم؛ به بینوایان غذا نمیدادیم؛ با اهل باطل همصدا میشدیم؛ و روز جزا را دروغ میشمردیم.
کامل کنید) خداوند دو گروه را بر اساس چه ویژگیها و رفتارهایی از هم جدا میکند؟
پاسخ: بهشتیان: نماز خواندن و عبادت، کمک به نیازمندان، پیروی از پیامبران و کتاب آسمانی، رعایت حقّ مردم. جهنّمیان: فاصله گرفتن از نماز، بیتوجّهی به نیازمندان، ستم به دیگران، و پایمال کردن حقّ مردم.
گفتوگو کنیم) چه ارتباطی میان ضربالمثل «هر چه کنی به خود کنی؛ گر همه نیک و بد کنی» و درس «اینها و آنها» وجود دارد؟
پاسخ: درس میگوید هیچکس آنها را به آن جایگاه نکشاند؛ خودشان در دنیا فاصله گرفتند. ضربالمثل همین را کوتاه میگوید: نتیجهی کار هر کس، به خودش برمیگردد.
نیایشصفحه ۱۲۸ کتاب درسی
ای خدای مهربان
هرگاه به آسمان و زمین،
به صخرهها و کوههای سنگین
یا به درختان و گلهای رنگین مینگرم،
تو را سپاس میگویم.
ای خدای مهربان
تو را سپاس میگویم
که عطاهایت از سرِ مهربانی و نعمتهایت همگانی است
تو که پدیدآورندهی آفریدگان
و مالک زمین و آسمانی،
از هرکس به من نزدیکتر
و از هر دوستی با من آشناتری،
به تو ایمان دارم و از تو راه میجویم
تنها از تو یاری میطلبم
و به تو تکیه میکنم.