درس 14: ام ابیها

نگران استصفحه ۹۰ کتاب درسی

مدّتی است خبری از او ندارد. نکند برای پدر… پدرش را خیلی دوست دارد. پنج ساله بود که مادرش خدیجه از دنیا رفت و از آن پس، آن دو بهترین دوست و همدم یکدیگر بودند. و حالا پدر به جنگ با دشمنان رفته است.

یاد چند روز قبل می‌افتد؛ هنگام رفتن پدر. پیامبر او را در آغوش کشید، پیشانی‌اش را بوسید و مثل همیشه به او گفت: «دخترم، بوی بهشت می‌دهی!»

دیگر نمی‌تواند بیشتر از این منتظر بماند. چادرش را سر می‌کند و به سوی میدان جنگ می‌رود.

در میدانداستان درسصفحه ۹۰ کتاب درسی

گرد و خاک همه‌جا را پر کرده است. به هر طرف که نگاه می‌کند پیامبر را نمی‌بیند و نگرانی‌اش بیشتر می‌شود. جان خودش هم در خطر است، امّا جان پیامبر برایش مهم‌تر است.

پیامبر را می‌بیند؛ به تخته‌سنگی تکیه زده است و خون از پیشانی او جاری است. فاطمه فریادی می‌زند، به سوی خیمه‌ها می‌رود و ظرف آبی می‌آورد. پیامبر به سختی چشمانش را باز می‌کند و لبخندی می‌زند: «سلام دخترم!» «سلام بابا!»

با دستمالی تمیز خون را از چهره‌ی پدر پاک می‌کند؛ امّا خون پیشانی بند نمی‌آید. مرهمی درست می‌کند و بر روی زخم پیشانی می‌گذارد. این اوّلین بار نیست که او زخم‌های پدر را می‌بندد؛ مشرکان بارها با سنگ سرش را زخمی کرده بودند و بارها زباله و خاکستر بر سر و صورتش ریخته بودند و فاطمه پاک کرده بود.

خون پیشانی بند آمده است. پیامبر دخترش را به سینه‌اش می‌چسباند، چشمانش را می‌بندد و با مهربانی می‌گوید: «مادرِ بابا!»

مرهم

دارویی که روی زخم می‌گذارند

بدانیمبدانیمصفحه ۹۲ کتاب درسی

حضرت فاطمه (س) دختر پیامبر اسلام و حضرت خدیجه (س) است. او از بهترین و شایسته‌ترین زنان جهان است. پیامبر خدا درباره‌ی او می‌فرمود: «خداوند فاطمه را دوست دارد و کسانی که فاطمه را دوست داشته باشند نیز دوست دارد.»

فاطمه خیلی به پدر احترام می‌گذاشت و مانند یک مادر برای او دلسوز بود؛ برای همین پیامبر خدا او را «اُمّ اَبیها»، یعنی «مادرِ پدرش»، نام نهاده بود. او همسر حضرت علی (ع) و مادر حسن و حسین بود.

حضرت زهرا (س) بانویی مؤمن و دانشمند بود. با صبر و حوصله به پرسش‌های زنان مدینه پاسخ می‌داد و از راهنمایی آن‌ها خسته نمی‌شد.

تسبیحات حضرت زهراداستان تسبیحصفحه ۹۴ کتاب درسی

روزی حضرت فاطمه (س) به دیدار پدر بزرگوارش رفتند و سلام کردند. پیامبر مهربان پس از پاسخ سلام، دست او را بوسیدند و فرمودند: «دخترم، می‌خواهم به تو ذکری بیاموزم تا خدا را این‌گونه یاد کنی.»

حضرت زهرا (س) با استفاده از مقداری خاک تمیز و آب، تسبیحی را از گِل درست کردند. شما هم به کمک اعضای خانواده یک تسبیح درست کنید و به کلاس بیاورید.