درس 2: سلام، به من نگاه کن!
صفحه ۱۴ تا ۱۷ کتاب درسی
اگر آنجا بودی، چه حس میکردی؟ایستگاه فکرصفحه ۱۵ کتاب درسی
کتاب یک تصویر شلوغ نشان میدهد و سه سؤال پشت سر هم میپرسد: اگر در این محل بودید چه چیزهایی میدیدید؟ چه صداهایی میشنیدید؟ چه بوهایی حس میکردید؟
یک جمله هم زیرش هست که تکلیف درس را روشن میکند: بینایی و شنوایی بیشترین سهم را در شناخت ما از جهان اطراف دارد.
الف) افراد نابینا چگونه چیزها را میشناسند؟ افراد ناشنوا چهطور؟
پاسخ: با حسهای دیگرشان. کسی که نمیبیند با دست و گوش و بینی میشناسد و خطّ بریل را با نوک انگشت میخواند؛ کسی که نمیشنود با دیدن و با زبان اشاره ارتباط میگیرد.
ب) چه کارهایی به چشمها یا گوشها آسیب میرساند؟
پاسخ: نگاه کردن مستقیم به خورشید و به نور خیلی تند، مالیدن چشم با دست کثیف، صدای خیلی بلند، و فرو کردن چیزی در گوش.
بویایی و شنوایی بعضی جانوران بسیار قوی است. از پدر و مادرتان بپرسید و در کلاس گزارش دهید.
چشمها بستهعلم و زندگیصفحه ۱۶ کتاب درسی
این فعّالیت جواب میدهد که آیا فقط با چشم میشود شناخت یا نه. یک نفر چشمش را میبندد و بقیّه خوردنیهای مختلف را جلویش میگذارند تا آنها را شناسایی کند.
کتاب نتیجه را خودش مینویسد: همانطور که به کمک چشم و گوش میتوانیم چیزها را بشناسیم، به کمک پوست، بینی و زبان هم میتوانیم آنها را بشناسیم.
الف) در چه شغلهایی خوب دیدن یا خوب شنیدن خیلی مهم است؟
پاسخ: راننده، خلبان و ساعتساز باید خوب ببینند؛ نوازنده و پزشکی که با گوشی به قلب گوش میدهد باید خوب بشنوند.
ب) لمس کردن، چشیدن و بو کردن در چه شغلهایی اهمّیت دارد؟
پاسخ: آشپز و نانوا و قنّاد با چشیدن و بو کردن کارشان را میسنجند؛ پارچهفروش و سفالگر با دست.
حواسّ ما از نعمتهای خداوند هستند؛ مواظب نعمتهای خداوند باشیم.
من را خوب نگاه کنگفتوگو کنیدصفحه ۱۷ کتاب درسی
صفحهی آخر درس یک تصویر پرجزئیات است و کاری که میخواهد عجیب است: نمیگوید جواب بدهید، میگوید سؤال بسازید. با دیدن این شکلها دوست دارید دربارهی چه چیزهایی بیشتر بدانید؟ چه پرسشهایی برایتان مطرح شده است؟
پرسشهای خودتان را روی تخته بنویسید و تا آخر سال نگه دارید؛ جواب بعضیشان در همین کتاب پیدا میشود.
پرسشگر بودن اساس یادگیری است. پرسشهای بچّهها را مهم بشمارید.