درس 6: سوره فلق، مدرسه‌ی ما، کلاس قرآن

مدرسه‌ی ماگفت‌وگوصفحه ۶۰ کتاب درسی

درس ششم از هفته‌ی اوّل اسفند شروع می‌شود و مثل درس‌های پیش با تصویر و گفت‌وگو باز می‌شود. عنوانش «مدرسه‌ی ما» است و پیام قرآنی‌اش هم درباره‌ی دانستن خواهد بود.

«خوا» که خوانده نمی‌شودقرآن بخوانیمصفحه ۶۱ کتاب درسی

لوحه‌ی ۲۰ کلمه‌ها و جمله‌های قرآنی می‌دهد: اَسـلِموا، اُمِروا، قاموا، و جمله‌های «وَ لا تُسـرِفوا»، «قالوا لا تَخَف»، «قُل هاتوا بُرهانَـکُم».

بعد کتاب کاری می‌کند که در هیچ درس دیگری نکرده: دو کلمه‌ی فارسی می‌گذارد — «خواندَن» و «خواهَر» — و کنارشان «خا / خوا». یعنی در فارسی این «و» نوشته می‌شود و خوانده نمی‌شود، ولی در عربیِ قرآن هر حرفی که نوشته شده خوانده می‌شود.

این تنها جایی است که کتاب قرآن اوّل، فارسی و عربی را کنار هم می‌گذارد؛ چون بچّه همان روزها در کلاس فارسی هم همین را می‌خواند.

سوره‌ی فلقلوحه‌ی ۲۱صفحه ۶۲ کتاب درسی

سوره‌ی فلق پنج آیه دارد و جفتِ سوره‌ی ناس است — هر دو با «قُل اَعوذُ بِرَبِّ» شروع می‌شوند. کتاب ناس را در درس چهارم داده و فلق را این‌جا، تا فاصله‌ای بین دو سوره‌ی شبیه به هم بیفتد.

دلم پُر کن ز مهرتبا هم بخوانیمصفحه ۶۳ کتاب درسی

شعر از خدا می‌خواهد دل را پاک و روشن کند و حسد را از دل دور کند — همان چیزی که آخرین آیه‌ی سوره‌ی فلق گفته است.

رَبِّ زِدنی عِلماًپیام قرآنیصفحه ۶۵ کتاب درسی

پیام قرآنی درس از سوره‌ی طـه آیه‌ی ۱۱۴ است: «پروردگارا علم و دانش مرا زیاد کن.» واژه‌نامه می‌گوید «رَبِّ» یعنی پروردگارا و «عِلم» یعنی دانش.

کنار پیام دو تصویر آمده — «آفریده‌ها» و «داستان‌های قرآنی» — و کتاب می‌پرسد: هر یک از این کارها چگونه علم ما را زیاد می‌کند؟

رَبِّ

پروردگارا

عِلم

دانش

کلاس قرآنداستانصفحه ۶۶ کتاب درسی

داستان تصویری این درس «کلاس قرآن» است: با دقّت در تصویرها، داستان کلاس قرآن را برای دوستان خود بیان کنید.

زیرنویس صفحه‌ی بعد داستان را کامل می‌کند: امام حسن مجتبی علیه‌السّلام در حالی که کودکان را تشویق و نوازش می‌کنند، از آن‌ها می‌خواهند که خوب درس بخوانند و قرآن بیاموزند تا در آینده از آن استفاده کنند و انسان‌های بزرگی شوند.

کتاب منبعش را هم نوشته است: بحارالانوار، جلد ۱، صفحه‌ی ۱۵۲.

تشدیدقرآن بخوانیمصفحه ۶۸ کتاب درسی

لوحه‌ی ۲۳ تشدید را می‌آورد و روش کتاب برای فهماندنش هوشمندانه است: هر کلمه‌ی مشدّد را کنار همان کلمه با حرفِ تکراری می‌گذارد — اِنّا / اِنـنا، اَمّا / اَمـما، رَبِّ / رَبـب، کُلَّ / کُلـل.

بعد دو کلمه‌ی فارسی می‌آورد که بچّه‌ها می‌شناسند: «نَقّاشی» و «اَوَّل». لوحه‌های ۲۴ و ۲۵ همین را با حرکت و جمله تمرین می‌کنند.

تشدید یعنی حرف دو بار؛ کتاب به‌جای تعریف کردن، آن را نشان می‌دهد.