درس 14: هـ ـهـ ـه ه ــ چـ چ

مشقِ نشانهبنویسصفحه ۹۱ کتاب درسی

درس 14 نگارش با فارسیِ همان شماره جفت است و همان نشانه‌ها را می‌آورد: هـ ـهـ ـه ه ــ چـ چ. اوّلین کارِ صفحه، مشق است — شکل چند بار پشت هم، روی خطّ زمینه.

کتاب برای هر نشانه نقطه‌ی شروع و جهتِ حرکت قلم را نشان می‌دهد. حرفی که از جای غلط شروع شود، ممکن است درست به نظر برسد ولی در کلمه به حرفِ بعدی نمی‌چسبد.

دو نکته‌ی همیشگی: خطّ زمینه را رها نکن، و اندازه‌ی حرف‌ها را با هم بسنج.

رنگ، جوابِ یک پرسشِ شنیداریکامل کن و رنگ بزنصفحه ۹۲ کتاب درسی

دستور صفحه از این خانواده است: زیر تصویرهایی را که صدای «هـ ـهـ ـه ه» دارند رنگ بزن، و همین کار برای «چـ چ».

برای رنگ زدنِ درست باید اوّل تصمیم گرفت: آیا این صدا در کلمه هست؟ و اگر هست، در اوّل است یا وسط یا آخر؟ رنگ فقط ثبتِ آن تصمیم است.

کتاب سه جای کلمه را جدا می‌سنجد: «صدای اوّل»، «غیر اوّل»، «آخر»، «غیر آخر». همین چهار عبارت در تمام بخش دوم تکرار می‌شوند.

ترکیب و کلمهترکیب کنصفحه ۹۳ کتاب درسی

«ترکیب کن» یعنی نشانه را با صدای کوتاه و کشیده جفت کن — مثل بَـ، با، بو. از همین جفت‌ها هجا ساخته می‌شود و از هجا، کلمه.

کلمه‌های این درس: ماه، کوه، آهو، مَهتاب.

• ماه
• کوه
• آهو
• مَهتاب

کادر «صداهای هر کلمه را بنویس.» عکسِ همین کار است: کلمه را به صداهایش می‌شکند.

نامِ تصویر، و جملهنام هر تصویر را بنویسصفحه ۹۴ کتاب درسی

آخرین صفحه‌ی هر درس سخت‌ترین است: کتاب تصویری می‌گذارد و نامش را نمی‌نویسد. بچّه باید خودش کلمه را بسازد و بنویسد.

و در صفحه‌های پایانیِ درس‌های بعدتر، کادرِ «در جای خالی یک کلمه بنویس.» می‌آید — یعنی نوشتن، دیگر جزئی از جمله است نه کارِ جدا.

نمونه‌ی جمله‌های صفحه‌ی ۴۲، که فقط از نشانه‌های سه درسِ اوّل ساخته شده‌اند: «باد آمَد.» / «اَسب آمَد.» / «بابا آب داد.» / «بابا بادام داد.»