درسنامهششم ابتداییفارسیمبحث ۱
ستایش: به نام آن که جان را فکرت آموخت
صفحه ۸ کتاب درسی
تیم محتوای دبیریاربروزرسانی ۱۱ آذر ۱۴۰۳۴۵ هزار بازدید
متن ستایش
به نام آن که جان را فکرت آموخت
چراغِ دل به نورِ جان برافروخت
ز فضلش هر دو عالم گشت روشن
ز فیضش خاکِ آدم گشت گلشن
واژهنامه
- فکرت
- اندیشه، فکر کردن
- برافروخت
- روشن کرد
- فضل
- بخشش، لطف
- هر دو عالم
- دنیا و آخرت
- فیض
- بخشش پیوسته، بهرهرسانی
- گلشن
- گلستان، باغ گل
پیام ستایش
شاعر خدا را با بزرگترین بخشش او یاد میکند: توانایی اندیشیدن. همان توانایی که چراغ دل انسان را روشن کرده است. از لطف او دنیا و آخرت روشن شده و از بخشش او خاک آدم به گلستان تبدیل شده است.
«چراغ دل» استعاره از آگاهی و معرفت است.