درس 9: اهل بیت پیامبر

داستان درسصفحه ۴۴ کتاب درسی

حسن و حسین به خانه آمدند، به مادر سلام کردند و گفتند: امروز چه بوی خوشی خانه را پر کرده است! بوی خوشِ پدربزرگ می‌آید. مادر جواب سلامشان را داد و گفت امروز پدربزرگ مهمان ماست.

بچّه‌ها خیلی خوشحال شدند و به درون اتاق دویدند. پیامبر خدا هر دو را در آغوش گرفت؛ او نوه‌هایش را خیلی دوست داشت. سپس عبایش را بر سر خود و نوه‌هایش کشید و بچّه‌ها دستان کوچکشان را دور گردن پیامبر انداختند.

هر کدام آرزویی کردند: کاش پدر اینجا بود… کاش مادر اینجا بود… لحظه‌ای بعد صدایی آشنا شنیدند: «اجازه می‌دهید ما هم در کنار شما باشیم؟» بچّه‌ها از دیدن پدر و مادر در کنار پیامبر خیلی خوشحال شدند. اتاق کوچکی درست شد، پر از صفا و مهربانی.

آن‌گاه پیامبر دست به دعا بلند کرد: «خدایا، این چهار نفر اهل بیت من هستند. دوستان آن‌ها دوستان من هستند و دشمنان آن‌ها دشمن من. خدایا بر آن‌ها درود بفرست و بدی‌ها را از آن‌ها دور کن.»

واژه‌نامه

اهل بیت

خانواده‌ی پیامبر؛ کسانی که پیامبر آن‌ها را از خانواده‌ی خود خواند

عبا

پوشش بلندی که روی لباس می‌اندازند

درود فرستادن

سلام و آرزوی خوبی برای کسی، مثل «صلوات» که می‌فرستیم

پیام درس

اهل بیت پیامبر کسانی بودند که خدا و پیامبرش دوستشان داشتند — نه فقط به‌خاطر خویشاوندی، بلکه به‌خاطر پاکی و مهربانی و درستکاری‌شان.

فکر کنید و پاسخ دهید

1. الف) پیامبر (ص) چه کسانی را اهل بیت خود خواند؟

   پاسخ: چهار نفر: حضرت علی، حضرت فاطمه، امام حسن و امام حسین (علیهم‌السّلام).

2. ب) ما مسلمانان هر روز کجا به پیامبر و اهل بیت او درود می‌فرستیم؟

   پاسخ: در تشهّدِ نمازمان؛ آنجا می‌گوییم «اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد».

3. ج) از این داستان چه چیزهایی یاد می‌گیریم؟

   پاسخ: مهربانی با کودکان، احترام به بزرگ‌ترها، ارزش با هم بودنِ خانواده، و اینکه نام اهل بیت را با احترام بر زبان بیاوریم.